حس خوبیه از حال و هوای(بیحالی کوفتی) این چند وقته خیلی بهتره

ولی من ترتیب ۲-۳ تا زنبور توش با حشره کش میدم نگاه میکنم میبینم اااااااااا عجبا اینا که زنبو گاوین(همون زنبورای قرمز خوفناک) عجب شانسیآوردما اگه یه دونه از اینا میزدم کارم با .......

خلاصه یه دفه احساس میکنم یکی دیگشون پشت سرمه میخواد گردنمو نیش بزنه بعد یه نفر میگه مهدی پشتت ولی من خودم متوجه شده بودم بعد با یه حرکت ماتریکسی بدون اینکه پشت سرمو ببینم با حشره کش زنبور رو میکشم آره افتاد زمین ولی نه هنوز زندست بعد بسعی میکنم نیشش در ارم ولی نمیتونم بعد با یسری وسایل خاص مجبور میشم چرخش کنم بالاخره اینم مرد یه سری چیزای عجیب از زنبوره میاد مث دندونای یه حیون درنده!!!!!! خب اینام یادگاری شکار زنبور نگهش میدارم

حالا بنظرتون جریان چیه ....؟!!

وقتی این آهنگ گوش میدم یه حس غریبی دارم ....

راستی اسم وبلاگ میخام تغییر بدم پیدا کنید پرتغال فروش را..

این وقتا تا بتونم خداحافظی رو دوست دارم عقب بندازم اگه بشه اصلا خداحافظی نکنم منتظر باشم تا سلام بعدی ولی هر چیزی یه آدابی داره فکرشو بکن کسایی که تقریبا بهشون عادت کردی دیگه نیستن مث رفتن برق که یه دفع میره شاید برق میدونه ما بهش عادت کردیم برا همین رفتنش طولانی مدت نیستش!

لحظات که گذشت مث خواب دیدن میمونه ولی وقت خداحافظی دلت میریزه

دوباره کی قراره خواب ببینم!

حقیقت اینکه دیگه کم پیدا نیستم یه جورایی محو شدم بعد از اینکه رفتم یزد تو یه سال شاید اگه اغراق نباشه اندازه این چند سال که از خدا عمر گرفتم تجربه کسب کردم خیلی خوب بود میدونم که همش کار خود خدا بود اصلا یه جورایی طرز فکرم عوض شدم یه روز اومدم کل وبلاگمو از اول تا اخرش خوندم اونموقع برام خیلی جذاب بود ولی الان.......

راستی بازم خدا کمکم کرد از یزد اومدم پرند بدون اینکه حتی یه کلمه بخونم خیلی جالبه البته یه جورایی پارسال همش تو این فکر بودم که من الان باید دانشجو اونجا باشم ولی خب قرار بود یه تجربه خیلی خوب نصیبم بشه

یدمه روز اول اینجارو واسه یکی زدم ولی اگه الان از نزدیک ببینمش شاید هیچ حسی بهش نداشته باشم هیچی

از اولشم یه اشتباه بود ولی تاوانش سنگین بود خیلی طول کشید تا بیدار شم خیلی ساده بودم خیلی افکار بچهگانه و ........... واقعا ساده و رویا پرداز بودم

الان بعضی از وبلاگارو میخونم یاد اونموقع خودم میوفتم اومیدوارم که همشون به نتیجه برسن

بنظر خودم خیلی پخته تر شدم خیلی

میگن ادمایی که پرکارند همیشه وقت واسه انجام کار دارن ولی کسایی که دست رو دست گذاشتن همیشه فک میکنن که وقت کم میارن

چرا من اینجارو هر وقت میخوام اپ کنم نمیشه چرا باید حتما بره رو اعصاب من

چرا من حتی امسال یه بارم اینجارو اپ نکردم حتی واسه تولدم

چرا از بچه ها دیگه هیچ خبری نیست

چرا انقدر دوران وب نویسیمن زود تموم شد

چرا هیچکس دیگه حوصله وبلاگشو نداره

چرا مث قبل کل کل نداریم کی  اول کامنت بذاره

چرا بعضی از بچه ها وبشونو حذف کردن

چرا خود منم دیگه مث قبل اینجارو اپ نکردم

چرا؟!!!!!!!!!

راستی میبینم که نسرین خاله هم برگشتن خوبی نسرین خانوم از آزاده خانوم هم

که چند وقتی پیداشون نبودم متشکریملادن همکار سابق میبینی استقلال چه

می تازه من که هر وقت تهران بودم بازی داشته رفتم استادیوم واماااااااا پرسپولیسی

 به نام مریم که خبری ازش نیست چرا ؟ خدا میدونه گفت یه خاطره بگم این چند

میخواستم خاطراتمو تو یزد و اتفاقایی که میتونه تو یه خونه دانشجویی بیفترو بنویسم

که بازم طبق معمول بعلهههههههههههه درس حدس زدید من حسشو ن د ا ش ت م

اما روز آخری بود که میرفتم سر کلاس یادمه اخرین امتحانمونم امتحان میان ترم

ریاضی بود که همه بچه ها بخاطر اون مونده بودن این چند وقته هم استادمون

جبرانی پشت سر هم میذاشت که عقب موندگیاشو جبران کنه روز سه شنبه ۴ دی ماه بود ساعت ۷.۳۰ از خواب بلند شدم رفتم از خونه بیرون از ساعت ۸ تا ۳:۱۵ یه ضرب سر کلاس ریاضی بودیم که من داشت سرم منفجر میشد تخترو سیاه میدیدم بعد که از کلاسش اومدیم بیرون بدون استراحت رفتیم سر فیزیک تازه خانم(استادمون) بهشون بر خورده بود چرا ما ۱۵ دقیقه دیر رفتیم حالا من که دیگه اصلا حوصله درس نداشتم با دوستم بابک ته کلاس میگفتیم میخندیدیم بد بخت این استاده تا یه ذره از علایقش میگفت کل کل میکردیم شروع کرد سوال پرسیدن از پسرا گفتم نگاه کن ترو خدا یه بار نشد از این دخترا سوال بپرسه بگه خرت به چن من من که خودم خدایی فقط برا اینکه حذف نشم رفتم سر کلاسش بعد یکی از دخترای کلاسمون ۶ جلسه نیومده بود سر کلاس ککشم نمیگزد بعد یه دفعه دیدم بابک داره مث این کورا دنبال یه چیزی رو زمین میگرده اول فک کردم خودکارشه بد که گفت یافتم دیدم به به اقا دنبال فندکه (دانشجو مملکت ما رو) من خندم گرفت اینم منتظر بود هنوز سرشو از تخته بر نگردونده بود گفت پاشو برو بیرون

کلاس ساکت شو دیدم زل زده به من گفتش از کلاس برو بیرون من به بابک نگاه کردم(با انگشت اشاره کردم) گفتم مگه نمیبینی استاد چی میگه پاشو برو بیرون یه دفعه کلاس ترکید از خنده استاده قاطی کرد گفت نخیر با خود تو هستم برو بیرون از کلاس

من:چرا استاد؟

استاد:بخاطر اینکه همش داری میخندی سر کلاسم من از صبح سر کلاسم مث تو الان نیومدم سر کلاس که شارژ باشم

من:خستم استاد

استاد:اگه خسته بودی اینطور نمی خندیدی

من:استاد بخدا منم خستم از صبح سر کلاس بودم تازه من خسته میشم خندم میگیره

حالا اندفعه کل کلاس با استاد همگی با هم زدن زیره خنده

استاد:خب خسته نباشی بگیر بشین

من:استاد شیرین کام باشی (استاد دوباره خندش گرفت)

حالا استد تو صورتم نگاه نمیکرد که خندش بگیره گفت بگیر بشین تو اروم بشو نیستی

همین دیگه البته تو همین روز اتفاقای جالبتری افتاد از جمله سر جلسه امتحان که حس ندارم بگم

اره دیگه الان ژنرال پسران ابی این تیم با ۵ امتیاز بالا نگه داشته بالا بالاتر

عادل هم که بعد از یه پوز زنی که کرد حسابی کبکش خروس میخوند خب خوش بحالش

اما خودم امتحانا تموم شد دروغ چرا خیلی هم خوب نبود چند وقت بود بد جور فکرم مشغول بود اخه یه اتفاقی که نباید می افتاد(البته برای یه نفر دیگه) افتاد وقتی دیدمش بد جور بهم ریختم دیگه خبری از اون ادم شاد نبود هیچ بد جور خورده بود زمین خدا رو شکر که حل شد....خدایا ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ شکرت که رومو زمین نمیندازی

خودمم که همینجوری سرم شلوغه بعضی وقت ها انقدر قلبم سنگینی میکنه که میخوام فریاد بزنم ولی میگم فردایی هم هست

چند وقت پیش که من تهران نبودم مادرم خواب دیده بود که تعبیرش بر میگشت به من اون کسی که خواب مادرمو تعبیر کرده گفته چرا نگرانی راهش بازه پله های ترقی طی میکن تا جایی که .....

ولی هر کاری کردم خوابشو بهم نگفت نمیدونم چرا منم اصرار نکردم

نمیدونم اصلا احساس تنهایی نمیکنم ولی منتظر یه نفرم نمیدونم کی از راه میرسه شایدم هیچ وقت نرسه

ولی بالاخره افق های روشنم میشه دید

دوستتون دارم فعلا

محمل بدار ای ساروان، تندی مکن با کاروان /  کز عشق آن سرو روان گویی روانم می رود

او می رود دامن کشان ، من زهر تنهایی چشان /  دیگر مپرس از من نشان ، کز دل نشانم می رود

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن /  من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود 

روزی از روزها برای تماشای طلوع خورشید زودتر از معمول از خواب بیدار شدم. وه! زیبایی آفرینش خداوند خارج از دایره توصیف بود. همان‌طور كه نگاه می‌كردم خدا را به خاطر شكوه و عظمت وصف ناپذیرش ثنا می‌گفتم. ناگهان در آن حال، پروردگار را در قلبم احساس كردم.
از من پرسید: “دلباخته‌ام هستی؟”
پاسخ دادم: “بلی، تو صاحب اختیار من هستی.”
سپس پرسید: “ اگر نقص عضو داشتی، باز دلباخته‌ام می‌شدی؟”
از این سؤال مبهوت شدم. نگاهی به دست‌ها، پاها و سایر اندام‌های بدنم انداختم و حسرت خوردم كه اگر این اعضاء را نداشتم چه كارها كه قادر به انجامشان نبودم: پاسخ دادم: “خدایا در آن حال، وضعیت دشواری داشتم اما همچنان دلباخته‌ات می‌شدم.”
دوباره خدا سؤال كرد: “اگر نابینا بودی باز پدیده‌های مخلوق مرا ستایش می‌كردی؟”
چگونه می‌توانستم چیزی را بدون دیدن تحسین كنم؟! ناگهان به یاد هزاران نابینایی افتادم كه در سرتاسر جهان خدا را دوست دارند و مخلوقاتش را تحسین می‌كنند.
سپس به خدا گفتم: “تصورش برایم دشوار است، اما همچنان دلباخته‌ات می‌شدم.”
خدا پرسید: “اگر ناشنوا بودی آیا باز هم به كلامم گوش می‌سپردی؟” چگونه می‌توانستم كر باشم و سخن‌ها را بشنوم؟! دریافتم با گوش جان، صورت می‌پذیرد. پاسخ گفتم: “بسیار دشوار بود اما همچنان به كلام تو گوش می‌سپردم.”
سپس خدا سؤال كرد: “ اگر لال بودی باز ذكر مرا بر زبان جاری می‌ساختی؟”
چگونه می‌توانستم بدون امكان صحبت كردن نام خدا را ذكر گویم؟! در آن حال بر من روشن شد كه ذكر خدا با حضور قلب و جان صورت می‌گیرد و گفتار ما در آن نقشی ندارد و عبادت خداوند همیشه با صوت و صدا صورت نمی‌گیرد. هنگامی كه ستمی بر ما روا می‌گردد، خدا را با الفاظ فكر و اندیشه‌مان می‌خوانیم.
پاسخ گفتم: “ اگر چه نبودن صوت و صدا دشوار بود، اما خدا همچنان ذكر تو را می‌گفتم.
خدا از من پرسید: “آیا حقیقتاً مرا دوست می‌داری؟”
با شجاعت و در كمال اراده و اعتقاد پاسخ گفتم: “بلی تو را دوست دارم كه حقیقت مطلقی و یگانه واحدی.” با خود اندیشیدم به خدا پاسخی به حق دادم اما ...
خدا پرسید:‌ “پس چرا گناه می‌كنی؟”
پاسخ دادم: “چون انسانم و بری از خطا نیستم.”
خدا گفت: “پس چرا در هنگام راحتی و آسایش از من دور و دورتر می‌شوی،‌ اما در هنگامة مشكلات به سراغ من می‌آیی؟”
هیچ پاسخی نداشتم كه بگویم تنها پاسخم اشك بود.
خدا ادامه داد: “پس چرا فقط در خلوتگاه مرا می‌شناسی؟ چرا تنها در لحظات نیایش مرا می‌جویی؟ چرا خودخواهانه از من حاجت می‌طلبی؟ چرا چون طلبكاران از من خواسته‌هایت را می‌خواهی؟”
تنها پاسخم باران اشك بود كه پهنای صورتم را پوشانده بود.
سپس گفت: “چرا از من شرمساری؟ چرا حسن خلق را در خود نمی‌گسترانی؟‌ چرا در اوج گرفتاری نزد دیگران عاجزانه گریه می‌كنی،‌ در حالیكه شانه‌های من آماده پذیرش تو هستند؟ ‌چرا در زمانی كه وقت نماز و عبادت معین ساختم، عذر و بهانه می‌تراشی؟”
سعی كردم پاسخی بگویم، اما جوابی برای گفتن نداشتم.
“ زندگی بزرگترین موهبت من به بندگان است. این موهبت را تباه نكنید. به شما تفكر اعطا كردم كه مرا بجویید و بشناسید و بپرستید اما شما بندگان همچنان از آن روی گردانید. كلامم را بر شما آشكار ساختم اما از گنج پرگوهر هر كلامم هیچ بهره‌ای نبردید. با شما صحبت كردم اما گوش ندادید. درهای رحمتم را به شما نشان دادم اما چشمهایتان قادر به دیدن آن نبودند. پیامبرانی برایتان فرستادم اما شما بدون توجه آنها را از خود راندید. نیازها و حاجت‌های شما را شنیدم و به یكایك آنها پاسخ گفتم. آیا به راستی مرا دوست دارید؟
توان پاسخ نداشتم. چگونه می‌توانستم پاسخ دهم؟! بی‌اندازه شرمسار شده بودم. دیگر هیچ عذری نداشتم. چه می‌توانستم بگویم؟! در حالیكه با تمام وجودم گریه می‌كردم و اشك صورتم را پوشانده بود، سؤال كردم: “بارالها! مرا ببخش، از تو طلب عفو دارم من بنده قدرنشناس و خطاكار تو هستم.”
خداوند فرمود: “ای بنده! من رحمانم و خطای خطاكاران را می‌بخشم.”
پرسیدم: “خدایا با این همه خطاكاری چرا باز مرا می‌بخشی و دوستم داری؟”
خدا گفت: “چون تو مخلوقم هستی،‌ پس هیچ‌گاه تو را رها نمی‌كنم. هنگامی كه تو گریه می‌كنی، به تو رحم می‌كنم و رنج‌هایت را درك می‌كنم. وقتی كه شاد و مسرور هستی، وجد تو را می‌فهمم. وقتی افسرده می‌شوی،‌ به تو دلگرمی می‌دهم. وقتی شكست می‌خوری،‌ تو را یاری می‌كنم تا بلند شوی. وقتی خسته هستی،‌ كمكت می‌كنم. بدان كه تا آخرین روز حیاتت با تو هستم و دوستت دارم.”
هیچ‌گاه آن چنان جانكاه گریه نكرده بودم و دلم مملو از غم نشده بود،‌ اما چگونه بود كه یك مرتبه آنقدر آرام شدم و آرامش یافتم؟ چگونه می‌توانستم از خداوند آنقدر غافل باشم؟
از خدا پرسیدم: “چقدر مرا دوست داری؟”
خدا فرمود: “به آن میزان كه خارج از ادراك توست.”
و آنجا بود كه خدا را با تمام اجزا وجودم ستایش كردم و ثنا گفتم

راستی برو بچ من رفتم یزد معلوم نیست کی به وبم سر بزنم

فعلا -بابای

امیدوارم حال هتون خوب باشه خوب تو پست که به مناسبت ۱ سالگی وبلاگ زدم همتون فهمیدینکه من اینجارو برای چی و برای کی درست کردم البته خیلی اتفاقای جالب و عجیب و کارای عجیب و غریب در باره این قضیه رخ داد که خودمم وقتی که به سر انجام داستان برسم(داستانی که شاید برای همه تموم شده باشه ولی من تازه میخوام شروعش کنم از هیچی) مینویسمش کارایی که به جرات میتونم بگم که فقط تو فیلمها میشه دید 

من وقتی وب از اول خوندم واقعا دلم گرفت که چرا کسی که انقدر ادعام میشه دوستش داشتم گذاشتم راحت از دست بره یعنی تلاش کردم ولی ...

اواخر مهر امسال بود که تصمیم گرفتم هرجور شده یه خبر ازش بگیرم ببینم واقعا رفته یا من چون ندیدمش به خیالم که از اون جا رفتن برا همین اولین کاری که بزهنم رسید اینکه برم دم خونشون

------------------------------------------------------------------------------------------------

ساعت ۶.۲۰ صبح من رفتم جلو ساختمونشون تا ساعت ۷.۳۰ وایستادم  هیچ وقت یادم نمیره تو اون لحظه چه فکرایی از سرم گذشتش هربار که در ساختمونشون باز میشددلم میریخت که اونه یا نه

ولی ندیدمش تقریبا مطمئن شدم از اونجا رفتن حالم گرفته بود اومدم خونه

-----------------------------------------------------------------------------------------------

من با دو تا از دوستام تو یزد خونه گرفتم سجاد و پیمان صحبت میکردیم

پیمان تهران بود با سجاد داشتیم صحبت میکردیم که اون داشت از اینکه عاشق دختر داییشه به مامانش گفته که براش بره خواستگاری صحبت میکرد ازم پرسید تا حالا عاشق شدی؟! اخه تو همش داری چرت و پرت میگی میخندی بهت نمیخوره که یه ذره احساس داشته باشی (هیچ وقت رو ظاهر ادما قضاوت نکنید)

وقتی جریان بهش گفتم شاخ دراورد گفت پس چرا کاری نمیکنی گفتم چی کار کنم نمیدونم کجاست

گفت خب از دوستاش بپرس زدم زیره خنده و گفتم دلت خوشه من مشکلم با دوستاش بود اونا نمیزاشتن من باهاش حرف بزنم و همش تحریکش میکردم گفت خب بهش حسودی میکردن (خدایی هم راست میگفت) گفت ولی باید یه جوری دوستاش نرم کنی تا از زیر زبونشون بکشی با دوستش دوست شو از زیر زبونش بکش بیرون بعد باهاش بهم بزن گفتم نه اینجوری خوشم نمیاد حال اونم بگیرمگفت پس اگه دوسش داری باید یه کاریبکنی مرد حسابی حرفش یه امیدی تو دلم زنده کرد

----------------------------------------------------------------------------------------------

واما دو شب پیش با دوتا از دوستام علی و محمد که محمد بخاطر بور بودنش شبیه اروپایی هاست

یه دفع زد بسرم به علی که دوست صمیمیمه گفتم من باید بفهمم که اینا اثباب کشیدن یا نه ساعت ۹ شب بود علی خندید گفت مهدی از تو دیونه تر ندیدم پایتم بریم رفتیم دم خونشون محمد پرسید مهدی اسم و فامیلش چیه گفتم نمیدونم گفت پس چیکار میخواهی بکنی؟!!!!!!!

گفتماون با من با علی از ماشین پیاده شدیم محمد با داداش کوچیکش موندن تو ماشین یه دفعه علی گفت مهدی بگو محمد از خارج اومده ادرس اینجارو دادن ولی نیستن

حالا ما موندیم زنگ بزنیم بگیم با کی کار داریم یه دفعه یه مرد ۴۰-۴۵ ساله کی تاکسی داشت رسید برای ساختمون بغلیشون بود

من:اقا ببخشید اینجا جدیدان کسی اثباب کشی کرده؟

مرد:چطور؟شما با کی کار داری؟

من:راستش یکی از اشناهاشون از خارج اومده ادرس اینجارو داره ولی مث اینکه از اینجا رفتن

مرد:اره اقای ناظری بود که ۲ سال پیش خونرو فروخت بعدشم یه مستاجر ۱ سال اوم بعد رفت

من:مستاجر شما نمیشناختی؟کی بوده کجا رفته؟
مرد:نه اینجا همه مستاجرن زیاد از هم خبر ندارن

من:یه ادرسی چیزی ؟این بدبخت از ایتالیا ومده حالا مونده

مرد:فامیلیشو نمیدونه؟والا من از کجا بدونم کجا رفتن

من:مرسی حالا امشب من میبرم خونمون تا ببینم چی میشه

--------------------------------------------------------------------------------------------

اومدیم تو ماشین نشستیم از خنده ترکیدیم سریع اومدیم حالا منتظرم ببینم میتونم دوستاشو ببینم یا نه بالاخره من باید یه جوری که شده پیداش کنم علی میگه خیلی دیونه ای

اره واقعا دیونم دیونه دیونه.......از ۰ میخوام بیم جلو خدا کمکم کنه مطمئنم که پیداش میکنم به امید اون روز

چکيده زندگاني و حالات امام هشتم عليه السلام

 آن حضرت روز پنج شنبه يا جمعه ، 11 ذى القعدة ، سال 148 هجرى قمرى (1)، يك سال پس از شهادت امام جعفر صادق عليه السلام در شهر مدينه منوّره ديده به جهان گشود؛ و با ظهور نور طلعتش جهانى را روشنائى بخشيد.

نام : علىّ، صلوات اللّه و سلامه عليه .(2)

كنيه : ابوالحسن ثانى ، ابوعلىّ و... .

اءلقاب : رضا، صابر، زكىّ، وفىّ، ولىّ، رضىّ، ضامن ، غريب ، نورالهدى ، سراج اللّه ، غيظ المحدّثين ، غياث المستغيثين و... .

پدر: امام موسى كاظم ، باب الحوائج إ لى اللّه عليه السلام .

مادر: شقراء، معروف به خيزران ، امّ البنين ، و بعضى گفته اند: نجمه بوده است .

نقش انگشتر: حضرت داراى سه انگشتر بود، كه نقش هر كدام به ترتيب عبارتند از:

((حَسْبىَ اللّهُ)) ، ((ما شاءَ اللّهُ وَ لا قُوَّةَ إ لاّ بِاللّهِ)) ، ((وَلييّ اللّهُ)) .

دربان : مورّخين ، دو نفر را به نام محمّد بن فرات و محمّد بن راشد به عنوان دربان حضرت گفته اند.

مدّت امامت : بنابر مشهور، روز جمعه ، 25 رجب ، سال 183 هجرى قمرى ، پس از شهادت پدر مظلومش بلافاصله مسئوليّت رهبرى و امامت جامعه اسلامى را به عهده گرفت ، كه تا سال 203 يا 206 به طول انجاميد.

و در سال 200 هجرى قمرى حضرت توسّط ماءمون به خراسان احضار گرديد.

مدّت عمر: در طول عمر آن حضرت بين 49 تا 57 سال بين مورّخين اختلاف است .

و بر همين مبنا در مقدار و مدّت هم زيستى با پدر بزرگوارش ؛ و نيز در مدّت حيات پس از پدرش اختلاف مى باشد، گرچه برخى گفته اند كه آن حضرت 29 سال و دو ماه در زمان حيات پدر بزرگوارش زندگى نموده است .

در علّت آمدن امام رضا عليه السلام به خراسان ، نيز بين مورّخين اختلاف است ؛ ولى مى توان از مجموع گفته ها، اين گونه استفاده نمود:

چون هارون الرّشيد به هلاكت رسيد، بغداد و حوالى آن در اختيار فرزندش امين ، و خراسان با حوالى آن تحت حكومت ديگر فرزندش ماءمون قرار گرفت .

پس از گذشت مدّتى كوتاه ، بين دو اين برادر اختلاف و جنگ ، رونق گرفت و امين كشته شد.

در اين بين ، ماءمون نيز جهت استحكام قدرت خود چنان ابراز داشت كه از علاقه مندان خاندان علىّ بن ابى طالب و سادات بنى الزّهراء مى باشد.

بنابر اين ، در سال 200 هجرى نامه اى به استاندار خود در شهر مدينه منوّره فرستاد، تا حضرت علىّ بن موسى الرّضا عليهما السلام را از راه بصره اهواز، (به گونه اى كه از غير مسير شهر قم باشد) به خراسان منتقل گردانند.

هنگامى كه امام رضا عليه السلام به شهر مَرْوْ رسيد، ماءمون عبّاسى به حضرتش پيشنهاد بيعت و خلافت را داد.

ولى حضرت چون كاملاً نسبت به افكار و دسيسه هاى ماءمون و ديگر خلفاء بنى العبّاس آگاه و آشنا بود، پيشنهاد خلافت را از طرف ماءمون نپذيرفت .

و ماءمون دو ماه به طور مرتّب ، با نيرنگ ها و شيوه هاى گوناگونى اصرار مى ورزيد كه شايد امام عليه السلام بپذيرد؛ ولى چون از طريقى در رسيدن به هدف خويش موفّق نگرديد، در نهايت ، حضرت را تهديد به قتل كرد.

بر همين اساس امام عليه السلام مجبور گرديد كه ولايتعهدى را تحت شرائطى بپذيرد، كه روز پنج شنبه ، پنجم ماه مبارك رمضان ، در سال 201 بيعت انجام گرفت ، مشروط بر آن كه حضرت در هيچ كارى از امور حكومت دخالت ننمايد.

پس از آن كه ماءمون به هدف خود رسيد و از هر جهت حكومت خود را ثابت و استوار يافت ، شخصا تصميم قتل حضرت رضاعليه السلام را گرفت و به وسيله انگور زهرآلود، آن امام مظلوم و غريب را مسموم و شهيد كرد.

شهادت : بنابر مشهور بين تاريخ ‌نويسان ، حضرت روز جمعه يا دوشنبه ، آخر ماه صفر، در سال 203 يا 206 هجرى قمرى

(3) به وسيله زهر مسموم شده و در سناباد خراسان شهيد گرديد؛ و به عالم بقاء رحلت نمود.

و جسد مطهّر و مقدّس آن حضرت در منزل حميد بن قحطبه ، كنار قبر هارون الرّشيد دفن گرديد.

خلفاء هم عصر آن حضرت : امامت حضرت ، هم زمان با حكومت هارون الرّشيد، فرزندش امين ، عمويش ابراهيم ، دوّمين فرزندش محمّد، سوّمين فرزندش عبداللّه ملقّب به ماءمون عبّاسى مصاددف گرديد.

تعداد فرزندان : عدّه اى گفته اند حضرت داراى پنج پسر و يك دختر به نام فاطمه بوده است ؛ ولى اكثر مورّخين بر اين عقيده اند كه حضرت بيش از يك پسر به نام ابوجعفر، امام محمّد جواد عليه السلام نداشته است .

نماز آن حضرت : شش ركعت است ، در هر ركعت پس از قرائت سوره حمد، ده مرتبه ((هل اءتى عَلَى الا نْسانِ حينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئا مَذْكُورا)) خوانده مى شود.(4)

و بعد از آخرين سلام نماز، تسبيحات حضرت فاطمه زهراءعليها السلام گفته مى شود؛ و سپس حوائج و خواسته هاى مشروعه خويش را از درگاه خداوند متعال مسئلت مى نمايد كه انشاء اللّه تعالى برآورده خواهد شد.

--------------------------------------------------------اولین پست گلچین

                                   عاشقیم بد دردیه

اه ه ه ه ه ه ه ه ه ه

من ۳ ماه اینجا سر نزدم که اپش کنم یعنی اصلا حوصلشو نداشتم که اپش کنم یادش بخیر روز اول که اینجارو زدم چه دل پری داشتم دنبال یه گوش شنوا میگشتم

چه دوستای مجازی پیدا کردم وبلاگ نویسایی که من به وبای خیلیاشون حسودی میکردم و واقعا جای تحسین داشتن بخاطر اون پستای عالیشون یه سال به خاطر کنکور از دوستای حقیقی جدا به دوستای مجازی پناه اوردم که با خیلیاشونم خیلی رفاقت کردم یعنی الحق که چیزی از دوستای حقیقیم کم نداشتن ولی حیف که مدت این دوستیا هم کمه فقط به خاطره تبدیل میشن

الانم که یه سری شون یا وبشون حذف کردن یا اصلا دیگه اپ نمیکنن یه سری هم که ازشون بی خبرم بی خبر بیخبر ولی فقط اومدم به همشون بگم

یادش بخیر

پستای بعدیم هم چندتا از پستای ماههای گذشترو میخوام گلچین کنم بذارم ببینم وبلاگم از کجا به کجا رفته وباید به کجا ادامه پیدا کنه اصلا باید ادامه پیدا کنه یا نه پس تا پست بعدی فعلا

با تشکر-مهدی ۱۹۸۹

اونی که باید میرفت موند اونی که میخواست بمونه رفت

ههههههههههه

غول مراد میخنده یا گریه میکنه!!؟

نیدونم

ای بابا بیخیال فرش بیا تو با کفش

همممممممممم ۱۹ خرداد آقا مهدی زود گذشت نه؟

خیلی اصلا فکرشم نمیکردم انقدر سریع بگذره

عجب پستی شد

این عکس اون فینال خاطره انگیز ۹۸-۹۹

وایی ی ی ی ی ی ی  یادم نمیره من عاشق اشمایکل بودم  چه شبه خاطره انگیزی بود

دم همه ی ایرانی های خوش غیرت گرم.

لطفا به لینک زیر بروید و اگر وبمستر هستید این لینک رو در وبتون بذارین. باید غیرت ایرانی رو به همه نشون بدین.

میدونم غیرت داری

گهی پشت به زین گهی زین به پشت

الانم نوبت پرسپولیسیاست قهرمانی پرسپولیس به همتون(پرسپولیسیا) تبریک میگم مخصوصا مریم خانم هر چند که امروز تیم شهرش به پگاه باخت ولی تیم خودش قهرمان شد

النم از این به بعد برا قهرمانی منچستر تو اروپا دعا کنید که از استقلال خیلی بیشتر دوستش دارم

 ادبیات:
یکی از اعضای دولت هشتم(قبلی):در زمان آقای خاتمی تورم یک رقمی بود و مردم در رفاه زندگی می کردند.
در جمله بالا چه آرایه ادبی به کار رفته است؟

1)استعاره                   2)استعاره مکنیه               3)کنایه                 4)اغراق

 دین وزندگی:
شوخی شوخی...با خدا هم شوخی؟؟؟(این بخش در دفترچه موجود نبود!!!)

 عربی:
الانرزی الهسته ای الحق المسلم.....

1)الماست                      2)الکره                         3)الدوغ                4)البوق 

زبان خارجه:
“I am eating oil every day” which one say it?

1)fish in the sea          2)made in china             3)Iranians                 4)economic’s mafia

 ریاضیات:

مردی 6 کیلو گوجه خریده است اگر همسر این مرد تنها 3 کیلو از این گوجه ها را مصرف کند چه مقدار دیگر باقی می ماند؟

1)6 کیلو؟                   2)خرمایه!!!                3)اغراق                  4)از نارمک خریده

 فیزیک:
کدام جمله از جملات زیر بیان درستی از قانون 5 نیوتون می باشد؟

1)وقتی تو دستشویی هستی زیاد به جاذبه فکر نکن...فقط زور بزن.

2)اگر به جسمی دو برابر وزنش نیرو وارد کنی...اهل خونه از بوی گند خفه می شن.

3)اگر....

4)...

 شیمی:
مقصر اصلی شکست های اخیر استقلال چه کسی است؟

1)مادر داور                   2)خواهر داور               3)همسر داور                 4)احمدی نژاد

نشستم سرمو به سوالا گرم کردم هی حل کردم هی پاک کردم راه حل خیلی از مساله هارو بلد بودم ولی حوصله شرمنده حسش نیست حل کنم دنبال یه راه اسون بودم  ساعت ۱۱:۴۵ شد کسی دیگه تو سالن غیر من نبود من و ۳ تا مراقب!!!!!!

 ۵ دقیقه وقت داشتم یه نگا به دور برم انداختم یه نگاه به مشاورم بهم گفت اندفعه سوالا چه جوری بود منم گفتم مث همیشه تکراری حوصله سر ببر گفتش سنجش چه جوری بود گفتم اون بهتر بود فقط عمومیش سخت بود اومدم بیرون از جلسه گفتم امروز سراغ هیچ کتابی نمیرم تو را ه پسر خالمو دیدم که حوضش از من بالاتره اونم مث اینکه حوصله نداشته!!!!

بهش گفتم بیا بریم این پاساژه یه گیاه برای اکواریومم بگیرم یه گیاه مصنوعی قرمز و زرد انتخاب کردیم بعد دیدم محمدرضا دستش گذاشته رو اکواریوم ماهیای بارب ببریمهدی بیا از اینا بگیر اهن ربا دارن اخ هر طرف که دستشو میبرد یه دسته ۳۰-۴۰ تایی از این ماهیاا با دست اون حرکت میکردن ۳ تا بارب گرفتم رفتیم خونه خالم حیونی یکیشون مرد برگشتم خونه انداختمشون تو اکواریوم گیاه رو که کاشتم ماهیام کلی حال کردن مث این ندید بدیدا خب خداییشم حیونیا گیاه ندیده بودن !

عصر شد با بابک رفتیم تو جاده امازاده داوود گفتیم اونجاها الان باید خنک باشه یه دور زدیم اومدیم خونه تا ۱ نشستم تو اتاق بعدشم یه خواب خیلی عجیب دیدم که فقط بگم در این حد بود که انگار تو ۱۵۰۰-۶۰۰ سال قبل زندگی میکردم!!!!!!!!!

منچستر دیشب بردش  اخرای بازی که دیگه بارسا عقب بود همش حمله میکرد منم  منچستر یه وقت گل نخوره ولی دمش گرم عجب گلی زد اسکولز

راستی ۱ سوال بپرسم تو نظر ات جواب بدید مرسی

قدرت چیست؟

پ.ن۱:زنده باد منچستر

پ.ن۲:زنده باد منچستر

.

.

.

پ.نn-۱:زنده باد منچستر

پ.نn:یادتون نره جواب منو بدین

اما امشب بحث فوتبال اونم تیم محبوب من منچستر یونایتد امشب تو الترافورد یا همون تالار رویاها با بارسلونا بازی داره دعا کنید منچستر ببره

رونالده هم تو بازی گل بزنه